ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑ

Κυριάκος Ταπακούδης:
"Αν τελικά δεν μπόρεσα να αλλάξω τον κόσμο, άς με θυμούνται τουλάχιστον ότι Προσπάθησα"

 ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ
Ο Κυριάκος Ταπακούδης αποφάσισε να ασχοληθεί με το γράψιμο σε μεγάλη ηλικία, όταν στα πενήντα πέντε του χρόνια είδε την ψυχική και πνευματική κακομοιριά στην οποία περιέπεσαν πολλοί συνάνθρωποι του την δεκαετία του 2000 ύστερα από την απότομη μεγάλη ευμάρεια που τους προέκυψε με το ξεπούλημα των περιουσιών τους αντί χρημάτων. Καταλαβαίνοντας ότι δεν θα τους έβγαινε σε καλό, προσπάθησε τουλάχιστον να αλλάξει το χαρακτήρα τους θέλοντας να βελτιώσει με τον τρόπο του τις συνθήκες και την ποιότητα της ζωής τους κάνοντας τους να σκέφτονται με τη λογική και τη θετική γνώση η οποία πηγάζει μέσα από παρατήρηση και ανάλυση.
Είναι μια ιστορία ενός οραματιστή και ανθρωπιστή δημοσιογράφου που μέσω της διδακτικής του αρθρογραφίας προσπάθησε να επιφέρει ρήξη με το κατεστημένο της υλιστικής εποχής εκείνης της δεκαετίας. 
Συνέλαβε την ιδέα για να εξεγείρει τις ψυχές και το πνευματικό φρόνημα αυτών των αποχαυνωμένων συμπατριωτών του από τον απότομο πλουτισμό, έγραφε, τύπωνε, εξέδιδε και κυκλοφορούσε την μηνιαία «εφημερίδα της Χλώρακας».
Ήταν άνθρωπος με δικά του προβλήματα, προτερήματα και ελαττώματα. Από τη φύση του ήταν πνεύμα ανήσυχο, έξυπνος και ετοιμόλογος. Υπήρξε έντονα καυστικός και σταθερός στις απόψεις του και με τον γραπτό και προφορικό του λόγο ερχόταν σε σύγκρουση με τις αντιλήψεις των καθημερινών ανθρώπων του περίγυρου του. Δεν δίσταζε να εκφράζει ελεύθερα και ανεπηρέαστα τις απόψεις του, στηλιτεύοντας κυρίως την βλακεία, την υποκρισία και την αχαριστία.
Γεννήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 1953 στη Χλώρακα, αλλά τη λογοτεχνική του δραστηριότητα την άρχισε το 2008 στην ηλικία των πενήντα πέντε χρόνων. Αν και είχε το σαράκι της μάθησης και της δημιουργίας από νεαρή ηλικία, εντούτοις ένεκα των οικονομικών δυσκολιών που επικρατούσαν σε ολόκληρη την Κύπρο, δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει το όνειρο του να σπουδάσει όταν ήταν σε νεαρή ηλικία. Παρ όλα όμως τα χρόνια που πέρασαν, με πείσμα έστω στο ξεκίνημα της τρίτης του ηλικίας, κατάφερε να πάρει πτυχίο δημοσιογρσφίας.
Η Χλώρακα την εποχή που γεννήθηκε ήταν ένα μικρό και ήρεμο χωριό της επαρχίας Πάφου με μικρό πληθυσμό που οι κάτοικοι ασχολούντο με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία. Μετά το έτος 1980 αναπτύχθηκε οικοδομικά ραγδαία και ο πληθυσμός πλήθυνε καταντώντας τη μικρη Κοινότητα σε μεγαλη κωμόπολη. Οι γονείς του ήσαν φτωχοί και πολύτεκνοι. Ο πατέρας του ονομάζετο Χαράλαμπος και η μητέρα του Στασού και ήταν μια απλή ευλογημένη Χριστιανική γυναίκα που πέθανε  πολύ ενωρίς. Παντρεύτηκε το 1980 τη Μαρινέλα Λουκά από τη Μεσόγη και απέκτησαν δυο παιδιά και δύο εγγόνια. Το 1971 αποφοίτησε από τη Τεχνική Σχολή Πάφου, ενώ την χρονιά του 2011 γράφτηκε σπουδαστής σε Ελλαδική σχολή ΜΜΕ, όπου σπούδασε Δημοσιογραφία.
Υπηρέτησε στην Εθνική φρουρά 25 μήνες, και με την απόλυση του μετέβηκε στην Ελλάδα όπου μπάρκαρε και εργάστηκε στα πλοία ως δόκιμος αξιωματικός Μηχανικός. Τα ατέλειωτα χρόνια και τις ατέλειωτες ώρες της Ναυτικής του μοναξιάς πάνω στα πλοία τάνκερς, ασχολήθηκε με το διάβασμα επιμελώς, καταφέρνοντας να αποκτήσει απεριόριστες γνώσεις, που αργότερα αποδείχτηκαν πολύ υποβοηθητικές ώστε να καταφέρει να γίνει συγγραφέας, συντάκτης, δημοσιογράφος και εκδότης δικής του εφημερίδας.
Το 1978 επέστρεψε στην Κύπρο όπου ασχολήθηκε με μεγαλη επιτυχία με το εμπόριο των Φθαρτών.
Το 1991 επέκτεινε τις εργασίες του στο Developing και στις υπηρεσίες, εργασίες που του εξασφάλισαν από ενωρίς ένα καλό εισόδημα που του επέτρεψε να αφοσιωθεί απερίσπαστα στο διάβασμα και στο γράψιμο.
Από το 2008 μέχρι το 2013 εκδίδει την «εφημερίδα της Χλώρακας» σε έντυπη και ηλεκτρονική μορφή, την οποία γράφει, επιμελείται και εκτυπώνει μόνος του, ενώ ταυτόχρονα ασχολείται συστηματικά με τη συγγραφή εκατοντάδων άρθρων και Λαογραφικών μελετών καθώς και φιλοσοφικών ή θρησκευτικών συγγραμμάτων και κειμένων που μεγάλο μέρος τους έχει δημοσιευθεί σε πολλές εφημερίδες της Κύπρου.

Ο Κυριάκος Ταπακούδης ως διηγηματογράφος:
 Έχει επίσης γράψει και εκδώσει εφτά βιβλία που περιέχουν ιστορίες της παράδοσης που μέσα από τη διήγηση τους καταγράφεται ο τρόπος ζωής της παλαιάς εποχής και ο τρόπος διαβίωσης των ανθρώπων με όλες τις δυσκολίες της φτώχειας και της καταδυνάστευσης τους από τους Τούρκους και Άγγλους κατακτητές.
Είναι διηγήματά που δεσπόζουν στη συγγραφική του δημιουργία και όταν τα διαβάζει κανείς, μεταφέρεται νοερά σε χαρακτήρες του λαού. Το μεγαλύτερο μέρος της συγγραφικής του έμπνευσης το άντλησε από παλιές ιστορίες διηγήσεις των γερόντων και μέσα από τη χριστιανική παράδοση.
Ορισμένες από τις ιστορίες του περιέχουν μερική μυθολογία, και είναι αποτέλεσμα των παραλογών που δημιουργούνται όταν μεταφέρονται από στόμα σε στόμα. Σημασία έχει ότι είναι όλες αποτέλεσμα από αυτούσιες διηγήσεις.
Πέραν από τα βιωματικά του διηγήματα, τα υπόλοιπα είναι παρμένα από την καθημερινή ζωή και τα ήθη και έθιμα του τόπου. Με το μεγαλύτερο μέρος του έργου του να είναι κατασκευασμένο και παντρεμένο με την πραγματικότητα και την αλήθεια των ιστορήσεων αυτών, αλλά και αντλώντας από τον πλούτο των θρύλων και των δοξασιών, απ όσα είδε και συγκινήθηκε, απ όσα άκουσε και ταράχτηκε,  απ όσα τον άγγιξαν πραγματικά και τον ταρακούνησαν, τα πήρε όλα και τα μεταμόρφωσε και τα έπλασε και τα έγραψε με έναν τρόπο γραφής δικό του με προσήλωση στη θρησκευτική πίστη, αλλά αναδεικνύοντας περισσότερο τις δεισιδαιμονικές φοβίες των ανθρώπων.
Φτιάχνοντας μ αυτό τον τρόπο ιστορίες-διηγήματα που προκαλούσαν το ενδιαφέρον των ανθρώπων, κατάφερε στη σύντομη συγγραφική του εργασία να αποχτήσει πολλούς αναγνώστες που περίμεναν με αδημονία την κυκλοφορία των τοπικών εφημερίδων που φιλοξενούσαν τα διηγήματα του.

Κυριάκος Ταπακούδης:
-Γεννήθηκα στη Χλωρακα, ένα χωριό που έχει στα ριζά του την Μεσόγειο να το προσκυνά. Θυμάμαι αυτή τη θάλασσα απο μικρός να βρυχάται δυνατά και με βία να θέλει να κατατρώει τις ακτές, μα αυτές ήταν πέτρινες και στέρεες, ήταν βράχοι άγριοι, απότομοι και θεόρατοι που καταλυμό δεν είχαν .
Το σπίτι που γεννήθηκα ήταν στην άκρια του χωριού και μπορούσε να φτάνει ως τα αφτιά μου με περίσσια δύναμη ο σάλαγος των κυμάτων, εκείνος ο άγριος ρόχθος της θάλασσας που έσμιγε με τη βουή του ανέμου και μαζί ο βρυχηθμός τους σαν θυμωμένο βουητό με τρόμαζαν και μου προκαλούσαν δέος μα σιγά με τον καιρό μου άρεσαν γιατί  στη σκέψη μου έμεινε αυτό το μπουμπουνητό σαν άγρια θαλασσινή ταξιδιάρικη μουσική, προπομπός  αφανέρωτων αποκαλύψεων που θα ξέβραζε από τα βάθη της η θάλασσα της Χλώρακας.
Θυμάμαι όποτε είχε μεγάλες τρικυμίες, περπατούσα στην άκρη της θάλασσας και με έλουζαν οι υδρατμοί των φοβερών κυμάτων που έσκαγαν με δίνη και με δυνατό υπόκωφο θόρυβο στα άγρια βράχια.
Και εγώ, έστεκα στην άκρη της θάλασσας κι αγνάντευα τον σκοτεινό ορίζοντα που στο βάθος συναντιόταν με τον γκρίζο ουρανό, και σχημάτιζαν τον τέλειο απέραντο κύκλο, αυτόν του σχήματος της γης.
Και ήμουν ευχαριστημένος που μπορούσα και έβλεπα την άκρη της γης.

Κυριάκος Ταπακούδης:
-Στα διάφορα διηγήματα μου προσπάθεια μου ήταν να καταγράψω όσες διηγήσεις και ιστορήσεις πρόλαβα και συνέλεξα από αφηγήσεις κυρίως γεροντότερων ανθρώπων τους οποίους πρόλαβα εν ζωή. Ήταν ένα δυσκολο έργο διότι οι περισσότεροι, ή δεν ενθυμούντο λόγω γήρατος, ή οι πλείστοι είχαν ήδη πεθάνει.
Συνταίριαξα όσο καλύτερα μπορούσα με δικό μου τρόπο διήγησης τις ιστορίες, άλλες με συγγραφικό οίστρο και αλλες σε συνήθη καθομιλουμένη, έτσι που να αρέσουν πρώτα σε μένα,  ύστερα ελπίζω και σε εσάς. Ορισμένες από τις ιστορίες ίσως να εμπεριέχουν μερική μυθολογία, ή άλλες να μοιάζουν με ιστορίες άλλων περιστατικών από άλλους τόπους, σημασία έχει ότι είναι όλες αποτέλεσμα από αυτούσιες διηγήσεις γεροντότερων ανθρώπων που έζησαν εκείνες τες εποχές.

Κυριάκος Ταπακούδης:
-Στα διάφορα α αφηγήσεις κυρίως γεροντότερων ανθρώπων τους οποίους πρόλαβα εν ζωή. Ήταν ένα δυσκολο έργο διότι οι περισσότεροι ή δεν ενθυμούντο λόγω γήρατος, ή οι πλείστοι είχαν ήδη πεθάνει. Συνταίριαξα όσο καλύτερα μπορούσα με δικό μου τρόπο διήγησης τις ιστορίες, άλλες με συγγραφικό οίστρο και αλλες σε συνήθη καθομιλουμένη, έτσι που να αρέσουν πρώτα σε μένα, ύστερα ελπίζω και σε εσάς. Ορισμένες από τις ιστορίες ίσως να εμπεριέχουν μερική μυθολογία ή άλλες να μοιάζουν με ιστορίες άλλων περιστατικών από άλλους τόπους, σημασία έχει ότι είναι όλες αποτέλεσμα από αυτούσιες διηγήσεις γεροντότερων ανθρώπων που έζησαν εκείνες τες εποχές.

Κυριάκος Ταπακούδης, διηγηματογράφος:
Τα διηγήματά του που δεσπόζουν στη συγγραφική του δημιουργία όταν τα διαβάζει κανείς, μεταφέρεται νοερά σε χαρακτήρες του λαού. Το μεγαλύτερο μέρος της συγγραφικής του έμπνευσης το άντλησε από παλιές ιστορίες διηγήσεις των γερόντων και μέσα από τη χριστιανική παράδοση. Ορισμένες από τις ιστορίες του περιέχουν μερική μυθολογία, είναι αποτέλεσμα των παραλογών που δημιουργούνται όταν μεταφέρονται από στόμα σε στόμα. Σημασία έχει ότι είναι όλες αποτέλεσμα από αυτούσιες διηγήσεις. Πέραν από τα βιωματικά του διηγήματα, τα υπόλοιπα είναι παρμένα από την καθημερινή ζωή και τα ήθη και έθιμα του τόπου. Με το μεγαλύτερο μέρος του έργου του να είναι κατασκευασμένο και παντρεμένο με την πραγματικότητα και την αλήθεια των ιστορήσεων αυτών, αλλά και αντλώντας από τον πλούτο των θρύλων και των δοξασιών, απ όσα είδε και συγκινήθηκε, απ όσα άκουσε και ταράχτηκε, απ όσα τον άγγιξαν πραγματικά και τον ταρακούνησαν, τα πήρε όλα και τα μεταμόρφωσε και τα έπλασε και τα έγραψε με έναν τρόπο γραφής δικό του με προσήλωση στη θρησκευτική πίστη, αλλά αναδεικνύοντας περισσότερο τις δεισιδαιμονικές φοβίες των ανθρώπων.